Dags: 30.10.2005 19:34
Það hlaut að koma að því! Í allt haust höfum við séð skemmtilega leiki og oftast prúðmannlega framkomu hjá leikmönnum í Íslandsmóti karla það sem af er, og sjaldan hafa gæði leiksins verið meiri en nú í vetur. Því var maður farinn að halda að gladíatora-hokkíið og frummennsku-hugarfarið sem oft hefur komið upp á yfirborðið undanfarin ár í íslensku íshokkí, væri að hverfa. Nei, aldeilis ekki. Í gærkvöldi sýndi Ríkissjónvarpið okkur landsmönnum hvernig sumir leikmenn, sem við köllum stundum íþróttamenn, halda að leikurinn gangi út á, er þeir brugðu upp svipmyndum úr leik Bjarnarins gegn SA í Egilshöllinni s.l. laugardag. Þarna fengu landsmenn t.d. að sjá í nærmynd er leikmaður Bjarnarins, Brynjar Freyr Þórðarson nr 68, óð fram með bera hnefana á lofti og lét höggin dynja á einhverjum SA leikmanni er lá á ísnum. Glæsileg kynning fyrir íþróttina! Þetta er náttúrulega upp á líf og dauða að tefla! Ég er viss um að margir foreldrar í landinu hafa hugsað sem svo eftir þessa kynningu: "þetta er íþrótt sem Siggi minn á að fara í" (!). Nú gildir einu hverjum er um að kenna, hvaða leikmaður var verri en annar eða hvað lið var verra. Þessi umræddi leikmaður var kannski bara einn af mörgum, en það skiptir ekki máli. Hegðunin, atferlið, er fest á filmu og þykir, réttilega, fréttaefni sem skyldi eftir óbragð í munni. Hvernig á að vera hægt að efla þessa frábæru íþrótt í landinu og stilla henni upp sem valkosti frammi fyrir öðrum íþróttagreinum þegar við eigum vona á slíkum uppákomum með reglulegu millibili? Eða erum við kannski sátt við að íshokkí á Íslandi eigi að vera jaðarskemmtun hjá fámennum hópi sem lætur sér þetta lynda og telur þetta jafnvel vera hluta af íshokkíinu? Er metnaðurinn virkilega ekki meiri? Hefði það annars ekki verið skemmtilegri minning frá þessum leik umfjöllun um hörkuspennandi keppni milli Bjarnarins og SA um sæti í Úrslitakeppninni, góð tilþrif og efnilega íshokkíleikmenn, sem bæði þessi lið eiga nóg af? Eða viljum við frekar fréttir af leikmönnum sem ganga berserksgang á ísnum eða lið sem gengur út af ísnum í fýlu undir stjórn þjálfara síns eins og heimsstyrjöld hafi brostið á? Ég óska eftir naflaskoðun, því með þessa beinagrind í skápnum er kannski best að við leikum þessa íþrótt fyrir luktum dyrum.
Björn Örvar, áhugamaður um íshokkí